Mama Katrien vertelt: "Hier voelt Evy zich echt thuis."

maandag 22 mei 2017

Mama Katrien vertelt: "Hier voelt Evy zich echt thuis."

maandag 22 mei 2017
Evy wordt bij ons ondersteund in ervaringsgerichte dagbesteding. Mama Katrien is heel positief over de werking: "Dit is echt ondersteuning op niveau van Evy. Zonder verwachtingen, maar met heel veel individuele aandacht. We zijn heel gelukkig dat ze hier terecht kan."

Evy ging vroeger naar de Hoge Kouter. Toen ze op een leeftijd kwam waar ze naar een voorziening voor volwassenen moest, gingen we samen met de sociale dienst van de school op zoek naar een geschikte plaats. Geen evidentie, als je weet dat Evy verstandelijk heel beperkt en verbaal absoluut niet sterk is, en eigenlijk geen gerichte activiteiten aankan. Toen we hier op bezoek kwamen, hadden we direct het gevoel dat dit bij wijze van spreken een verlengstuk was van waar ze zat. Een verademing! We moesten nog even geduld uitoefenen tot er plaats was, maar enkele dagen na haar 21ste verjaardag kregen we telefoon dat Evy mocht komen. We hadden geluk.

Bij de start was het voor mij wel eerst even schrikken dat Evy tussen mensen van zo’n verschillende leeftijd zat. Het ‘kind’ was voor mij plots een beetje weg… maar Evy is heel sociaal, vond verbazend snel haar draai dus was de overgang voor ons ook heel snel gemaakt.

Ze komt hier heel graag. Ze gaat ook graag naar huis hoor ’s avonds, of mee op vakantie! Maar uiteindelijk kunnen wij ze niet diezelfde individuele aandacht geven zoals de begeleiders dat elke dag opnieuw doen. Als we hier na het verlof toekomen, zijn we nog maar voorbij de poort en zie ik al hoe blij ze is terug te zijn.

Er zit heel veel structuur in de werking, en dat is ook nodig als houvast. Als ouder werden we eens uitgenodigd om het belevingstoneel mee te maken. Ik stond er echt van te kijken dat Evy heel goed wist wat er gebeurde, wat er daarna kwam, wat ze moest doen als ze dingen aanboden... Zoiets bouw je natuurlijk op door herhaling, maar het was heel mooi om het resultaat te zien.

Elke dag krijgen we via het schriftje of de agenda door wat ze gedaan hebben die dag en hoe alles is verlopen. Als er iets geweest is, bijvoorbeeld het eten dat wat minder goed verliep, kunnen we dat dan ook meenemen naar huis. Maar ook omgekeerd, als er bijvoorbeeld een speciale gebeurtenis was in het weekend, geven we dit ook door. Want Evy wil ook echt wel dingen duidelijk maken, bijvoorbeeld door naar iets te wijzen, en als je haar dan niet begrijpt zal ze ook blijven proberen tot je mee bent. Als je dan juist reageert, klaart haar gezicht helemaal op. Omdat net die fijngevoelige manier van communiceren zo belangrijk is voor haar, is het aangenaam dat er steeds een vaste kern van begeleiders is. Het is hun houvast, en het is leuk als ouder dat je weet dat de begeleiders ook die kleine dingen van het omgaan met je kind kennen. Het contact voor Evy met de begeleiders is ook heel innig. Met andere gebruikers vraagt ze soms wel naar contact maar dat is moeilijk omdat de anderen niet steeds een respons kunnen geven. Ze zal bijvoorbeeld wel bij de foto’s vragen of haar vriendin komt, en er dan op staan dat – als ze toekomt – ze naast haar komt zitten. Omdat ze elkaar gewoon zijn.

Als ouders hebben we ook onderling contact, wanneer we onze kinderen brengen of halen. Daar heb je ook veel steun aan, want je weet dat zij feilloos jouw situatie begrijpen. Je babbelt wat, je deelt elkaars zorgen en verhalen. Weet je wat vaak terugkomt hierbij? Een droom, van al deze ouders… dat deze begeleiding ook doorgetrokken zou kunnen worden naar een soort kortopvang. Weten dat we onze kinderen met een gerust hart eens een nacht kunnen achterlaten in een vertrouwde omgeving, met dezelfde begeleiding. Dat zou zo mooi zijn. De achterban die we nu nog hebben om de zorg voor Evy te delen, wordt steeds maar kleiner. We willen echt wel nog zelf voor ons kind zorgen en kiezen bewust voor enkel dagondersteuning. Maar al was het slechts 3 nachten op een jaar, als je dan eens met een gerust hart naar een trouwfeest kan gaan, eens in nood een oplossing achter de hand hebt, dat zou voor ons een grote verlichting betekenen. Het zou ook de overgang naar eventuele noodopvang of blijvende woonondersteuning later minder bruusk maken, zowel voor Evy als voor ons. Laten we hopen dat onze droom ooit werkelijkheid mag worden…

Terug naar boven